Recensie: Vader – Karl Ove Knausgård

Vader

Vader is het eerste boek van een zesdelig autobiografisch relaas van schrijver Karl Ove Knausgård. Het boek bestaat uit fragmentarische beschrijvingen van gebeurtenissen uit Karl Oves jeugd, afgewisseld met overpeinzingen die de volwassen Karl Ove als ploeterende schrijver bezighouden. Daarnaast geeft het boek een prachtig beeld van hoe hij worstelt met de invloed die zijn vader op hem als persoon heeft gehad.

Karl Oves jeugd is niet ideaal, lezen we uit de gedetailleerde anekdotes die hij met ons deelt. Zijn moeder is vrijwel nooit thuis en zijn vader negeert en kleineert hem. De verlegen Karl Ove brengt veel van zijn tijd alleen door in het huis van zijn grootouders. Hij feest en drinkt met zijn vrienden om zijn imago op te krikken, rommelt wat onwennig met meisjes en tokkelt wat op een gitaar in een bandje, dat zo slecht blijkt te zijn dat de manager van het winkelcentrum waar ze spelen ze bijna smeekt om op te houden. Alles wat Karl Ove in die situaties voelt, hoort of ziet beschrijft hij minutieus. Het wordt echter nooit langdradig of saai, daarvoor is het te goed geschreven. In zijn herinneringen wijdt hij vaak uit over muziek, meisjes, filosofie en andere onderwerpen waardoor de alledaagse gebeurtenissen meer diepgang krijgen.

Dagboekfragmenten van de volwassen Karl Ove wisselen de verhalen uit zijn jeugd af. Hij woont inmiddels in Zweden met zijn (tweede) vrouw en drie kleine kinderen. Hij baalt van de verplichtingen die hij heeft in dit leven, want het enige wat hij wil is zich terugtrekken en een uniek meesterwerk schrijven en zijn eigen stijl en stem vinden, maar ja, dat gaat moeilijk met een dochtertje dat naar school gebracht moet worden.

In het tweede deel van het boek krijgt Karl Ove te horen dat zijn vader zichzelf doodgedron- ken heeft. Hij reist met zijn oudere broer naar Kristiansand, waar zijn vader samen met zijn oma woonde. Ze vinden oma verwaarloosd en verslaafd aan alcohol terug in haar woning die tot een zwijnenstal is geworden. Tijdens het schoonmaken van de bende die zijn vader heeft aangericht, registreert Karl Ove dat hij verdriet heeft en dat hij huilt. Hier is (nog) geen ruimte voor uitweidingen en verklaringen maar stelt hij slechts de feiten vast. Dat verschil in vertelstijl tussen de herinneringen eerder in het boek en dit laatste stuk over het verwerken van de dood van zijn vader, maakt dit boek erg beklemmend en realistisch. Karl Ove Knausgård lijkt zijn stem te hebben gevonden, dat voorspelt veel goeds voor de andere delen van deze cyclus!

    Naschrift: Vader van Karl Ove Knausgård, vertaald door Marianne Molenaar, De Geus 2011.

    Karl Ove Knausgård heeft in twee jaar tijd zijn zesdelige cyclus geschreven. Daar- voor heeft hij twee andere boeken geschreven waar hij prijzen voor heeft gewonnen: Niet van deze wereld en Engelen vallen langzaam.

One thought on “Recensie: Vader – Karl Ove Knausgård

  1. Pingback: Recensie: Karl Ove Knausgård - Vader | Ranking the Books

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s