Eten in de Vikingtijd

Eten in de Vikingtijd

In de door Snorri Sturluson geschreven verzameling koningssagen Heimskringla (‘De schijf van de wereld’) staat veel waardevolle informatie over het leven 
in de Vikingtijd. De verhalen zijn rond 1225 opgeschreven door Snorri Sturluson en zijn ontstaan in de periode van 850 tot 1177. De verhalen gaan vooral over het liefdesleven en de oorlogen van de Deense leiders van Noorwegen, natuurlijk wordt in die verhalen ook aandacht besteed aan feesten, die net zoals nu gepaard gaan met uitbundig eten en drinken. Hierdoor komen we vrij veel te weten over het eet- en drinkgedrag in de Vikingtijd.

Er werd veel gedronken in de Vikingtijd. Bier en mede (honingwijn) blijken erg populair. In Hákonar saga góða, ‘de 
saga van Hakon de Goede’ wordt verteld over de wetten die koning Hakon heeft opgesteld rondom Yule, het tegenwoordige kerstfeest. Hakon legt de duur van het feest vast in een wet. Bier speelt zelfs in deze wetgeving en de bepaling van de duur van het feest een rol. Voor die tijd was het gebruikelijk dat Yule de drie dagen na de midwinternacht gevierd werd. Hakon veranderde dit, volgens zijn wet moet iedereen, op straffe van een sanctie, van een bepaalde hoeveelheid graan bier brouwen, Yule wordt vervolgens gevierd totdat het bier op is. Het Yule feest wordt ook gevierd door allerlei vee te slachten. Het vlees wordt daarna tot een hartige stoofpot gekookt in ketels boven een groot vuur in het midden van de vloer.

Als het eten klaar is, wordt een aantal bekers over het vuur heen aan het stamhoofd gegeven, deze bekers worden gezegend en dan leeggegooid. De eerste beker die wordt leeggegooid is voor Odin en staat voor overwinning en macht
 voor de koning. De bekers erna zijn voor Njord en Freya, ze worden leeggegooid om vrede en een goede oogst te bewerkstelligen, daarna werd de zogenoemde ‘beloftebeker’ leeggegooid en uiteindelijk gooiden de gasten een ‘herinneringsbeker’ leeg als herinnering aan overleden vrienden. Er wordt over gedebatteerd of de bekers gedronken werden of echt leeggegooid werden. Het lijkt goed mogelijk dat toen ook al op iemand gedronken werd, net zoals nu, als vorm van respect.

In Saga Ólafs Tryggvasonar lezen we dat er, voor de gezondheid, ook melk gedronken werd. Er wordt verteld over de moedige koning Ogvald, hij blijkt altijd een koe bij zich te hebben en hij brengt vele offers aan deze koe. Haar melk drinkt hij om gezond te blijven.

Het eten dat in de saga’s het meest voorkomt is vlees en haring. De term vlees is natuurlijk vrij algemeen, uit de saga’s
 in Heimskringla kunnen we vaststellen wat de meest gegeten soorten vlees zijn. Het meest worden de woorden voor vee, koe, stier en kalf genoemd, daarna varken, speenvarken en spek. Ook schaap en geit worden genoemd. Rundvlees wordt gezien als een goed stuk vlees, in Saga Ólafs Tryggvasonar bekijkt een man de bereidingen van een maaltijd voor de koning, hij vindt dat er slecht vlees wordt gebruikt en biedt twee grote, vette stukken rundvlees aan.

Het eten van paard en hond wordt ook beschreven; dit voedsel wordt dan meestal door boosaardige heidenen gedaan. Rendier wordt verrassend weinig als voedingsmiddel genoemd, hoewel we ervan uit kunnen gaan dat dit veel gegeten werd. Misschien was dit vlees in die tijdte gewoontjes om op feesten te serveren. Kip wordt helemaal niet genoemd.

Er worden ook verschillende vissoorten genoemd; zoals gezegd wordt haring het meest genoemd, meestal in combinatie met zout. Zout en haring waren onlosmakelijk met elkaar verbonden, zo lezen we in Ólafs saga helga dat de koning de export van zout en haring van Viken naar Gautland verbiedt. De mensen daar konden niet zonder deze voedingsmiddelen.

Granen, brood en honing worden ook genoemd. Het zal niemand verbazen dat graan en honing veelal voorkomen als ingrediënten voor bier en mede. Brood wordt genoemd als voedsel dat meegenomen wordt op schepen en het wordt vaak aan koningen geserveerd. Honing blijkt in zijn pure vorm ook waardevol te zijn, het wordt in de saga’s genoemd als inzet bij een weddenschap waar de winnaar twee manden honing krijgt.

Kruiden en groente worden weinig genoemd. Kruiden worden als medicijn genoemd en als smaakmaker voor, jawel, mede. Wat betreft groente lezen we alleen over prei in Ólafs saga helga, helaas niet in de gezellige context van een feest, in dit geval wordt er op een slagveld gekookt. Na het gevecht komen meisjes het veld
 op om de gewonde mannen te verzorgen. De meisjes koken een potje van prei en kruiden en geven dit aan gewonde krijgers om zo te kunnen ruiken of een wond door de buikwand heengegaan is. Als je de prei kon ruiken was het mis.

Boter wordt gezien als een waardevol, misschien zelfs luxe, product in Ólafs saga Helga; hier lezen we over een nieuwe wet van koning Svein. Met Yule moet iedere man als belasting aan de koning een hoeveelheid mout van ieder geoogst veld betalen, samen met het been van een driejarige os en een emmer boter.

Kaas wordt ook in Heimskringla genoemd, van de vermelding in Haralds saga Sigurðarsonar leren we dat voedsel niet alleen nuttig is om te eten. De dochters van Thorlek Geysa laten zien dat kaas ook heel goed voor andere doelen gebruikt kan worden. De meisjes maken de koning belachelijk door kaas in de vorm van ankers te snijden, deze ankers waren namelijk goed genoeg voor de schepen van de Noorse koning. De meisjes worden hier natuurlijk voor gestraft. Voor ons, in de moderne tijd, is het leuk om te weten dat ook in de Vikingtijd kinderen al met hun eten speelden.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s